دکتر فاطمه نعمت اللهی تله ویزیت

علایم و مشکلات سندرم پیش از قاعدگی - PMS

درد پریود بخش طبیعی از چرخه قاعدگی است. بیش از نیمی از زنان در دوران قاعدگی درد گاهی خفیف و گاهی شدید را تجربه می کنند. در این دوران زنان بیشتر سعی می کنند با حالات عاطفی مانند افسردگی، خستگی، خواب زیاد، کاهش علاقه به محیط، تحریک پذیری، تنش، تحریک پذیری، غمگینی، عصبانیت و عدم توجه کنار بیایند.

سندرم پیش از قاعدگی (PMS) نامی است که به تعدادی از مشکلات و تنش های روحی یا جسمی داده می شود که تقریباً یک هفته قبل از قاعدگی در دوره قبل از قاعدگی شروع می شود. PMS یک حالت فیزیکی و افسردگی مانند تورم سینه، سردرد، ضعف و افزایش وزن در اواخر فاز لوتئال است که پس از تخمک گذاری سیکل قاعدگی در زنان شروع می شود. تصویری که با علائم روانی مانند تنش ظاهر می شود، با شروع قاعدگی ناپدید می شود.

برای خانمی که تقریباً 12 بار در سال پریود می شود، نشان دهنده یک دوره دردسرساز 3-4 ماهه در سال است که عدد زیادی است و کیفیت زندگی فرد را کاهش می دهد. علائم سندرم پیش از قاعدگی که معمولاً در سنین 25 تا 35 سالگی شروع می شود، در حدود 85 درصد از زنان دیده می شود. با این حال، تنها در 5٪ از آنها، زندگی روزمره به طور جدی تحت تاثیر قرار می گیرد.

علایم و مشکلات سندرم پیش از قاعدگی - PMS

علل  PMS

علت دقیق PMS مشخص نیست. کمبود مواد معدنی (منیزیم، روی)، کمبود ویتامین (ویتامین های A،B)، عدم تعادل هورمونی (کمبود پروژسترون و برخی اختلالات هورمونی دیگر)، قند خون پایین، احتباس بیش از حد مایعات در بدن، برخی از انتقال دهنده های شیمیایی در مغز، سرکوب میل جنسی دلایل روانشناختی اگرچه به عنوان به روزترین تحلیل ها ذکر شده است. فرض حساسیت در سیستم عصبی مرکزی است. بر اساس این فرض، PMS یک حساسیت مفرط به تغییرات "طبیعی" در هورمون ها است تا عدم تعادل هورمونی.

در زنانی که به تغییرات طبیعی در عملکرد هورمونی حساس هستند که بسته به چرخه قاعدگی به صورت چرخه‌ای رخ می‌دهد، این تغییرات باعث ایجاد رویدادهای بیوشیمیایی مرتبط با PMS در سیستم عصبی مرکزی و سایر بافت‌های هدف اطراف آن می‌شود. هورمون سروتونین مهمترین نقش را در فرآیندهایی دارد که منجر به ظهور علائم تنش قبل از قاعدگی در سیستم عصبی مرکزی می شود. نوسانات سروتونین، یک ماده شیمیایی مغز که تصور می شود نقش مهمی در حالات خلقی دارد، می تواند علائم PMS را تحریک کند. مطالعات روی زنان مبتلا به سندرم تنش پیش از قاعدگی (PMS) تفاوت های زیادی را در سیستم سروتونرژیک در مقایسه با زنان عادی نشان داده است.

علائم  PMS

سندرم پیش از قاعدگی گاهی اوقات می تواند تمام سیستم های بدن را به شدت تحت تاثیر قرار دهد و در این صورت علائم هر عضوی ممکن است بروز کند و زمانی که بر زندگی اجتماعی و کاری خانم ها تاثیر منفی بگذارد حتی باعث ایجاد افسردگی در فرد می شود. علائم روانی PMS ممکن است افسردگی، احساس خستگی، خواب زیاد، کاهش علاقه به محیط، نوسانات خلقی، تحریک پذیری، تنش، تحریک پذیری، غمگینی، عصبانیت، عدم توجه باشد. علائم دیگر عبارتند از:

•  ممکن است علائم پستان به شکل بلوغ، بزرگ شدن و حساس شدن شدید سینه ها وجود داشته باشد.

•  احتباس آب و تورم در قسمت های مختلف بدن می شود. در این دوره، ممکن است وزن بدن تا 2-3 کیلوگرم افزایش یابد.

•  سردرد، تهوع- استفراغ، یبوست، اسهال، افزایش اشتها، تشنگی مفرط، عدم تحمل الکل، افزایش میل جنسی، آکنه (جوش) از دیگر علائم شایع مشاهده شده است.

تشخیص  PMS

هیچ یافته فیزیکی یا آزمایش آزمایشگاهی برای تشخیص PMS وجود ندارد. اگر علائم بخشی از الگوی قابل پیش بینی قبل از قاعدگی باشد، ممکن است توسط پزشک یک علامت خاص به PMS نسبت داده شود. از آنجایی که تشخیص سندرم پیش از قاعدگی در هر خانمی که در دوره قبل از قاعدگی با برخی شکایات مراجعه می کند به این معنی است که زن در معرض برخی از درمان ها و عوارض جانبی آنها بی جهت است، تنها کسانی که معیارهای خاصی را دارند به PMS مبتلا می شوند. زنان مبتلا به سندرم پیش از قاعدگی اغلب خود تشخیص داده و به دنبال مشاوره پزشکی هستند. با این حال، اکثر این زنان یا علائم پیش از قاعدگی اغراق آمیز دارند یا بیماری دیگری دارند. معاینه کامل زنان باید انجام شود و تشخیص با چند آزمایش آزمایشگاهی حمایتی انجام شود تا تشخیص داده شود و درمان به درستی انجام شود.

سندرم خستگی مزمن، لازم به ذکر است که برخی از بیماری ها از جمله اختلالات تیروئید و اختلالات خلقی مانند افسردگی و اضطراب می توانند شبیه PMS باشند. ممکن است برای ایجاد این تمایز و کمک به تشخیص واضح، آزمایش‌هایی مانند آزمایش عملکرد تیروئید یا آزمایش‌های غربالگری خلق سفارش داده شود.

برای تشخیص سندرم پیش از قاعدگی، PMS زمانی تشخیص داده می شود که حداقل یکی از معیارهای زیر در دوره قبل از قاعدگی طی 3 ماه گذشته مشاهده شود. علائم PMS باید 5 روز قبل از قاعدگی شروع شود و این شکایات باید از روز چهارم قاعدگی برطرف شوند.

•  افسردگی

فوران  خشم

•  تنش

•  اضطراب

•  عصبی

کناره گیری  اجتماعی

•  سردرد

•  حساسیت پستان

•  تورم شکم

درمان PMS 

هنوز نمی توان یک داروی کاملا موثر برای PMS پیدا کرد. برای بیمارانی که علائم خفیف یا متوسط ​​دارند، می توان مزایای خوبی را از اقداماتی غیر از درمان دارویی به دست آورد.

مهمترین چیز حمایت روانی است. او باید بداند که ممکن است در برخی از خانم ها این اتفاق بیفتد که علائم بدتر نمی شود، برعکس با افزایش سن کاهش می یابد، این اتفاق نوعی واکنش حساس بافت ها به هورمون ها است، که بسیاری از خانم ها این علائم را دارند که این بیماری درمان دارد.

قرص های ضد بارداری:

این داروها به ویژه در بیماران PMS که دارای بی نظمی قاعدگی و دیسمنوره (درد قاعدگی) هستند، مفید هستند. با این حال، استفاده از قرص های ضد بارداری در برخی از زنان ممکن است علائم روانی PMS را تشدید کند.

مسکن ها - داروهای ضد التهاب:

این داروها به ویژه در زنانی که علائم اضافی مانند PMS و درد قاعدگی دارند، در صورت مصرف منظم به محض شروع علائم و استفاده تا روز دوم و سوم قاعدگی می تواند مفید باشد.

آنالوگ های :GnRH

این داروهای هورمونی داروهایی هستند که تخمدان ها را کاملا خاموش می کنند و ترشح استروژن و پروژسترون را مجددا تنظیم می کنند. پس از ارزیابی دقیق، باید تحت نظر پزشک استفاده شوند. از آنجایی که مصرف طولانی مدت آنها می توانند عواقب جدی مانند پوکی استخوان ایجاد کنند، در صورت طولانی شدن دوره درمان، مکمل استروژن استفاده می شود.

هیسترکتومی (برداشتن رحم):

هنگامی که همه روش ها در PMS با شکست مواجه می شوند، رحم همراه با تخمدان ها با جراحی خارج می شود. با این حال، به لطف داروهای موثر امروزی، این روش درمانی کمتر کاربردی شده است.

درمان تورم:

از آنجایی که نیکوتین ترشح ADH  (هورمون نگهدارنده آب در بدن) را تحریک می کند، سیگار کشیدن باید کاهش یابد و بهتر است آن را ترک کنید. خوابیدن به پهلوی چپ مفید است.

غذاها:

کافئین (موجود در قهوه، چای، شکلات، کولا و برخی مسکن‌ها) می‌تواند سردردهای مرتبط با PMS و درد سینه را بدتر کند. از آنجایی که زنان مبتلا به PMS در نیمه دوم چرخه (پس از تخمک گذاری) به الکل حساسیت نشان می دهند، نوشیدن الکل در این روزها ممکن است علائم PMS را افزایش دهد. برای کسانی که دچار تورم هستند، سیگار کشیدن باید کاهش یا قطع شود. زیرا نیکوتین آب را در بدن نگه می دارد و ترشح هورمونی را تحریک می کند. خوابیدن به پهلوی چپ برای کسانی که ادم عمومی بدن دارند نیز مفید است. در صورت لزوم نمک باید محدود شود. باز هم باید گوشت قرمز را در رژیم غذایی کاهش داد و ماهی، سبزیجات و میوه ها را ترجیح داد.

ورزش:

ورزش منظم علائم PMS را کاهش می دهد. این احتمالاً به دلیل توانایی آن در افزایش سطح اندورفین مغز است. انورفین همان «مورفین» ترشح شده از بدن است و خاصیت آرامش بخش و آرامش بخش دارد. اکسیژن رسانی بدن را افزایش می دهد. زندگی سالم و منظم بدون استرس، تکنیک های تمدد اعصاب، مدیتیشن یا روش هایی مانند یوگا مفید هستند.

درمان ماستالژی:

بیماران مبتلا به PMS به ماستالژی مبتلا هستند و باید تحت معاینه کامل پستان قرار گیرند تا علل دیگر درد پستان مانند بیماری فیبروکیستیک مشخص شود. در درمان ماستالژی، محدود کردن مصرف کافئین و عدم استعمال دخانیات برای اکثر بیماران کافی است. کاهش چربی غذاها، استفاده از دیورتیک ها و ویتامین های A، Bو E نیز در برخی بیماران نتایج مثبتی به همراه دارد. در صورت لزوم می توان از داروهایی مانند دانازول و بروموکریپتین نیز استفاده کرد.

درمان علائم روانی:

علائم روانی می تواند به صورت نوسانات عاطفی ساده باشد یا به شکل افسردگی شدید رخ دهد. با توجه به نتایج ارزیابی روانپزشکی می توان از داروهای ضد افسردگی و در صورت لزوم از داروهای مختلف استفاده کرد.

در سامانه تله ویزیت، بصورت آنلاین توسط  دکتر فاطمه نعمت اللهی  ویزیت شوید. جهت تله ویزیت روی لینک زیر کلیک کنید.

 

مقالات مرتبط
جدیدترین مـقالات آموزشی
ساعات حضور در مطب
شنبه الی چهار شنبه: صبح ها از 9 الی 12
تلفن: 88430922-021
بالا