دکتر فاطمه نعمت اللهی تله ویزیت

عفونت واژن در دوران بارداری

چرا ترشحات واژن در دوران بارداری ایجاد می شود؟

ترشحات واژن در زنان باردار می تواند فیزیولوژیکی یا پاتولوژیک باشد.

بدن شما در زمان بارداری به طرق مختلف تغییر می کند و ممکن است ترشحات واژن را افزایش دهید. افزایش ترشح موکوس آزاد شده از غدد دهانه رحم با اثر استروژن بیش از حد در دوران بارداری علت ترشح طبیعی در بارداری است. اگر ترشحات شفاف یا سفید و بدون بو باشد، به احتمال زیاد به دلیل تغییرات هورمونی در دوران بارداری است و نشانه سالم بودن واژن است. به لطف افزایش هورمون ها در دوران بارداری، مادران باردار بیشتر مستعد ابتلا به تعدادی از عفونت های واژن هستند.

گاهی اوقات ترشح بیش از حد در زنان باردار می تواند ناشی از عفونتی باشد و زمانی رخ می دهد که تعادل باکتریایی طبیعی در واژن به هم بخورد. اگر افزایش ترشحات در دوران بارداری با بو، خارش و حساسیت همراه باشد، باید ترشحات را با نمونه برداری بررسی کرد و با توجه به عامل شناسایی شده، درمان مناسب را برنامه ریزی کرد. نکته مهم در اینجا غربالگری بیماری های مقاربتی و تشخیص آنهاست. داروهایی وجود دارد که می‌توان با خیال راحت در دوران بارداری از آنها استفاده کرد، استفاده از این روش درمانی با نظر پزشک، کودک شما را از خطر زایمان زودرس محافظت می‌کند.

شایع ترین عفونت هایی که در دوران بارداری با آن مواجه می شویم عبارتند از:

واژینوز باکتریایی(BV)، استرپتوکوک گروهB (GBS)، تریکومونان ها و عفونت های قارچی.

واژینوز باکتریایی (BV)

به گفته مؤسسه ملی بهداشت، از هر 5 زن باردار 1 نفر ممکن است از این عفونت خارش‌آور و تحریک‌کننده رنج ببرند.

BV ناشی از رشد بیش از حد باکتری هایی است که به طور طبیعی در واژن زندگی می کنند، که می تواند تحت تاثیر تغییرات هورمونی در دوران بارداری قرار گیرد. در صورت درمان نشدن، علائم BV باقی می ماند و می تواند تولد زودرس را تهدید کند یا باعث تولد نوزادان کم وزن شود. BV را می توان با یک کشت ساده واژینال تشخیص داد. پس از اینکه پزشک یک سواب از واژن برداشت و آن را زیر میکروسکوپ بررسی کرد، می توان به راحتی تشخیص داد.

علائم چیست؟

  • ترشح نازک سفید مایل به خاکستری
  • درد در هنگام ادرار
  • خارش، سوزش در اطراف ولو و واژن
  • بوی ماهی از واژن
  • بوی بدی که بعد از رابطه جنسی بدتر می شود

چگونه درمان می شود؟

اگر در سه ماهه اول بارداری هستید، پزشک ممکن است درمان را تا سه ماهه دوم به تعویق بیندازد. به طور کلی، آنتی بیوتیک هایی مانند مترونیدازول یا کلیندامایسین ترجیح داده می شود، گاهی اوقات می تواند خود به خود بهبود یابد.

برای جلوگیری از آن چه کاری باید انجام دهیم؟

*هرگز با مایو خیس یا شورت عرق ننشینید. همیشه از یک جفت لباس زیر نخی تمیز استفاده کنید

* از شلوارهای تنگ یا شلوارهایی که ممکن است باعث رشد باکتری و تعریق شوند، بخصوص در دوران بارداری خودداری کنیم.

* به نظافت ناحیه تناسلی در توالت دقت کنیم.

* پاک کننده های ناحیه تناسلی می توانند باعث عدم تعادل فلور واژن شوند.

استرپتوکوک گروه  B

بین 20 تا 25 درصد از زنان سالم دارای باکتری GBS هستند که در سیستم آنها زندگی می کنند، معمولاً در دستگاه روده، رکتوم یا واژن.

از آنجایی که بسیاری از افراد سالم GBS را در بدن خود تجربه می کنند، مشخص نیست که چرا برخی افراد به عفونت های جدی تری از GBS مبتلا می شوند و برخی دیگر نه.

در برخی افراد می تواند باعث عفونت دستگاه ادراری (UTI) شود، اما برخی دیگر اصلاً علائمی ندارند. علائم عفونت ادراری شامل درد یا سوزش در هنگام ادرار، کدر شدن ادرار و میل ناگهانی به ادرار کردن است.

رفتار

اگر آزمایش GBS مثبت باشد، در طول زایمان آنتی بیوتیک دریافت می کنید تا از انتقال عفونت به نوزادتان جلوگیری شود.

(بدون آنتی بیوتیک، کودک شما در معرض خطر ابتلا به GBS زودرس است که باعث تب، مشکلات تغذیه و بی حالی می شود(

عفونت قارچی چیست؟

این بیماری به دلیل رشد بیش از حد کاندیدا، قارچی که به طور طبیعی در واژن زندگی می کند، ایجاد می شود. تغییرات در سیستم ایمنی در دوران بارداری، افزایش تولید گلیکوژن و افزایش سطح استروژن و پروژسترون به ایجاد محیطی کمک می کند که قارچ در آن رشد کند. دلیل دیگر مصرف بیش از حد آنتی بیوتیک ها و رابطه جنسی است. اینها می توانند PH طبیعی واژن شما را مختل کنند.

به طور معمول، قارچ ها به مقدار مشخصی در واژن و مجرای روده شما وجود دارند. عفونت قارچی واژن معمولا از شخص دیگری منتقل نمی شود. سطوح بالای استروژن در دوران بارداری باعث تولید گلیکوژن بیشتر در سلول های واژن می شود. این باعث می شود که قارچ ها راحت تر تکثیر شوند و علائم ایجاد کنند. بر اساس برخی مطالعات، پیشنهاد شده است که استروژن ممکن است مستقیماً باعث تکثیر سریع قارچ‌ها و چسبیدن راحت‌تر به دیواره‌های واژن شود.

طبق یک مطالعه، 20 درصد از زنان مبتلا به کاندیدا هستند، اما این میزان در دوران بارداری به 30 درصد می رسد. در سه ماهه دوم و سوم شایع تر است.

علائم عفونت قارچی چیست:

  • درد، سوزش و خارش در ناحیه واژن
  • ترشحات ضخیم و منحنی زرد مایل به سفید؛ ممکن است بو وجود داشته باشد یا نباشد.
  • احساس درد و سوزش در هنگام مقاربت
  • سوزش هنگام ادرار کردن

مهم ترین و شایع ترین علامت عفونت قارچی واژن، خارش است. این خارش در شب تشدید می شود و اثر گرما ابتدا کاهش می یابد و سپس افزایش می یابد. در اکثر بیماران سوزش، درد و سوزش در اندام های تناسلی خارجی، گاهی قرمزی در ورودی واژن و پوسته شدن پوست دیده می شود. به خصوص در هنگام ادرار، احساس سوزش شدید در مجرای ادرار و نواحی که ادرار با آن تماس دارد، وجود دارد. همچنین ممکن است در حین رابطه جنسی درد نیز وجود داشته باشد. ممکن است با ترشحات بی بو و معمولاً سفید مایل به شیری همراه باشد. معمولا ترشحات بدبو نیست. وجود بو باید حاکی از وجود عفونت دوم همراه با قارچ باشد.

در بارداری، به خصوص در 3 ماه گذشته، با کاهش ایمنی سلولی، ایجاد عفونت قارچی تسهیل می شود.

عفونت های قارچی واژن در دوران بارداری اثرات منفی بر بارداری ندارند، اما در صورت احساس شکایت باید با پزشک خود مشورت کنید، زیرا ممکن است کنترل آن در دوران بارداری دشوارتر باشد.

چگونه می توان از عفونت قارچی پیشگیری کرد؟

به جای شکر تصفیه شده از کربوهیدرات های پیچیده و غلات کامل استفاده کنید.

* اغلب ماست مصرف کنید. لاکتوباسیلوس به طور طبیعی در ماست یافت می‌شود و پروبیوتیکی است که به هضم صحیح غذا کمک می‌کند و از عفونت‌های واژن جلوگیری می‌کند.

* برای کمک به از بین بردن باکتری های عامل عفونت، به طور منظم ادرار کنید.

*برای کمک به دفع سموم حداقل هشت لیوان آب در روز بنوشید.

* لباس زیر نخی بپوشیم.

واژینیت تریکوموناس

این یکی از شایع ترین و قابل درمان ترین بیماری های مقاربتی است.

انگل تریکوموناس واژینالیس از راه جنسی منتقل می شود و معمولاً در واژن زندگی می کند.

واژینیت ناشی از انگل تریکوموناس واژینالیس در حدود 20 درصد از مادران باردار در دوران بارداری مشاهده می شود. این انگل که با دم خود حرکت می کند و به راحتی در محیط واژن تکثیر می شود و باعث واژینیت می شود، می تواند از طریق جنسی و همچنین از توالت، حوله و لباس زیر مشترک و استخر منتقل شود.

علائم:

  • ترشحات زرد متمایل به سبز، کف آلود و بدبو
  • خارش، سوزش و تحریک احتمالی در حین رابطه جنسی

رفتار

پزشک شما به احتمال زیاد شما را با آنتی بیوتیک های خوراکی مانند مترونیدازول و تینیدازول درمان می کند.

جلوگیری

*آزمایش باید انجام شود تا اگر شما یا همسرتان تریکوموناس دارید، بتوانید آن را درمان کنید.

* برای کاهش احتمال ابتلا به تریکوموناس به یک شریک زندگی خود بچسبید.

*در صورت ابتلا به این عفونت از کاندوم برای جلوگیری از گسترش آن استفاده کنید.

در سامانه تله ویزیت، بصورت آنلاین توسط  دکتر فاطمه نعمت اللهی  ویزیت شوید. جهت تله ویزیت روی لینک زیر کلیک کنید.

مقالات مرتبط
جدیدترین مـقالات آموزشی
ساعات حضور در مطب
شنبه الی چهار شنبه: صبح ها از 9 الی 12
تلفن: 88430922-021
بالا